Laatste weekje buitenland van 2024

Maandag 25 november, 12.00

Vorige week heb ik gebruik gemaakt van mijn laatste 4,5 vakantiedag door af te reizen naar de stad van de rijkste architectuur, oneindig veel musea en een van de beste voetbalclubs van de wereld. De stad waar Cruijff nog steeds als god gezien wordt en Gaudi al zijn beste werken heeft nagelaten.

Van donderdag 7 tot woensdag 13 november hebben Eliana en ik werkelijk alles uit Barcelona en omgeving gehaald wat erin zat. Een van mijn favoriete artiesten gezien, in de snelste achtbaan van de wereld gezeten en nog heel veel meer.

Dit zal voorlopig wel weer de laatste blog zijn want voor het eerst in lange tijd heb ik geen vakantie op de planning staan. Daartegenover staat dat ik denk dat dit de langste blog is die ik ooit geschreven heb.

Donderdag 

Terwijl wij op donderdagochtend zouden gaan vliegen zagen we dat de dinsdag hiervoor alle vluchten naar Barcelona en de meeste andere vluchten naar Spanje geannuleerd waren vanwege het noodweer daar. Ondanks dat het vliegveld nog gedeeltelijk onder water stond en het noodplan inmiddels was uitgeroepen ging onze vlucht donderdagochtend gewoon door. Op het moment dat het er in Nederland op het nieuws nog steeds over ging dat Barcelona onder water stond landden we in Barcelona en zagen we al snel dat er niet veel aan de hand was. De gehele week dat we er waren hebben we mooi weer gehad. Enkel woensdag de 13e , toen we alweer vroeg terugvlogen regende het flink. Toen we van Schiphol naar huis reden hoorde we dat inmiddels in Barcelona code rood was afgegeven en het centrum blank stond.

Onze pret werd er vanzelfsprekend niet door gedrukt. We hadden veel op de planning staan. Heel veel. Zoveel dat we onze nachten moesten inkorten. Barcelona stond heel hoog op mijn bucketlist en deze zes dagen zouden we dus optimaal gaan benutten. Toen we donderdagochtend aankwamen hebben we de eerste de beste metro vanaf het vliegveld naar de stad gepakt. We hadden thuis al kaartjes gekocht waarmee we onbeperkt gebruik konden maken van het openbaar vervoer. Na een paar haltes vonden we het mooi geweest en stapten we uit. Nietsvermoedend namen we de roltrap omhoog tot we zagen dat we ons direct naast het Casa Batlló bevonden. Onze eerste stappen in Barcelona hadden we direct een van de beroemdste werken van Gaudi ontdekt. Antoni Gaudi is een van de belangrijkste architecten ooit en hét gezicht van Catalonië. Ik heb er meerdere boeken over gelezen en het is een van de voornaamste redenen dat ik graag naar deze stad wilde. Hierna zijn we over de Placa de Catalunya naar de Mercat de la Boqueria gelopen om hier lokaal te lunchen. De routes enz. had ik allemaal in Nederland al opgezocht. We liepen verder over de ‘’La Ramblas’’ een van de belangrijkste straten van Barcelona die toch vooral bekend staat om de hoeveelheid zakkenrollers en misdrijven. Deze winkelstraat eindigt in het moderne havengebied Port Vell met het grootste aquarium van Europa (meer dan 8000 vissen) in dit gebied hebben we even rondgelopen en genoten van de mooie typische gebouwen. We liepen door naar een kabelbaan die ons naar de heuvel Montjuïc brengt, een van de populairste uitzichtpunten over de stad. 

Eerste zicht op Casa Batlló, Placa de Catalunya en Mercat de la Boqueria

Monument a Columbus, Comandància Naval de Barcelona en Gobierno Militar

Met een kabelbaan naar het beroemde zwembad van de olympische spelen in 1992

Maar meteen het fort van Montjuïc bezocht

Naast ons appartement zat een Peruaans restaurant:

Vrijdag

De mooiste dag van de vakantie en potentieel de mooiste van 2024 was vrijdag 8 november.

We trapte de dag af met een bezoekje aan de wereldberoemde Sagrada Familia. De door Gaudi ontworpen kathedraal die ze al sinds 1882(!) aan het bouwen zijn. We hadden online al tickets gekocht voor het eerste tijdslot waardoor het tijdens ons bezoek nog redelijk rustig was. Toen we een paar uur later weer buiten stonden was het inmiddels hartstikke druk. Het populairste bouwwerk in Spanje en een van de meest toeristische attracties van ons continent voor een reden en het was zeer bijzonder om deze unieke basiliek eindelijk van binnen te zien.

Het beroemde lichtinval

Zoals op de achtergrond te zien is het toen wij klaar waren al veel drukker

Een museum waarin ze het hele bouwproces vanaf 1882 laten zien

Een terrasje pakken met uitzicht op de Sagrada

Vlakbij de Sagrada Famlia heb je het bekende Hospital de Sant Pau. Via dit bekende voormalig ziekenhuis liepen we naar twee andere bekende huizen van Gaudi: Casa Milà en Casa Batlló. Vanaf daar stapte we op de metro en was het tijd om een bezoekje te brengen aan het complex van een van de beste voetbalteams ooit: FC Barcelona. Helaas speelde ze dit weekend niet en bovendien is het stadion onder constructie. Maar dat mocht de pret niet drukken tijdens het bezoeken van de vele musea, winkels en restaurants op dit complex dat allemaal in het teken staat van de voetbalclub.

Hospital Sant Pau

Casa Milà en Casa Batlló:

Aangekomen op het complex van FC Barcelona

Alles in het rood en blauw van FC Barcelona, een droom die uitkomt.

Het stadion momenteel

Maar dan zijn we nog niet eens aangekomen op het hoogtepunt van de dag en de hele reden van deze trip naar Barcelona. Er is een reden dat we al lang geleden (voordat het schema van het voetbalseizoen bekend was bijvoorbeeld) vliegtickets kochten voor deze periode en deze stad. Van Amsterdam tot aan Rome en van Londen tot Berlijn,, overal waren de concertkaartjes voor Ludovico Einaudi al uitverkocht. Enkel in Barcelona waren er nog enkele plaatsen beschikbaar. Deze vrijdagavond mochten we eindelijk afreizen naar het Gran Teatre del Liceu om te luisteren naar mijn favoriete pianist.

Hier een filmpje van Ludovico Einaudi: Video

Deze lange en bijzondere dag afsluiten met lokale tapas

De reden dat we alle bijzondere plekken van vrijdag in een dag hadden moeten proppen was omdat dit een van de weinige dagen was die we volledig in de stad Barcelona konden verblijven. We waren namelijk van plan ook een aantal excursies buiten de stad te ondernemen. Ondanks dat we maar 5 volledige dagen in Barcelona hadden, waren dit de vier uitstapjes die we op het oog hadden:

-Girona en Figueres; de geboorteplaats van Salvador Dali.

-Montserrat, de belangrijkste berg van Catalonië

-Andorra, het kleine landje midden in de Pyreneeën op 3 uur rijden van Barcelona

-Salou en het historisch interessante Tarragona; hier gaan we zondag sowieso naartoe gezien we al kaartjes hebben.

Zaterdag

De zaterdag kozen we ervoor om naar het religieuze bedevaart dorpje bovenop de berg van Montserrat te gaan. Het ligt ongeveer 50 kilometer ten noordwesten van Barcelona en er is een directe treinverbinding. Het is erg toeristisch vooral voor katholieke pelgrims en bergbeklimmers.

Aankomst in Montserrat 

Het hoogtepunt van het dorpje is het klooster van Montserrat, met daarin de beroemde koepel La Moreneta en het nog beroemdere beeld: De Zwarte Madonna van Montserrat. Dit heilige beeld is een trekpleister voor katholieke toeristen die uren in de rij staan om een schietgebedje te maken. 

Afluisteren wat een reisgids te vertellen had

Nog wat hoger geklommen.

Als je inzoomt kan je boven op de berg iemand zien staan!..  dat ben ik.

Met een monorail omhoog van een nog hoger uitzicht genieten

Weer terug in Barcelona de dag afgesloten met Causa Rellena, papa rellena en Inca Kola

Zondag

De zondag dan, een bijzondere dag want we gingen naar Ferrari land. En in Ferrariland staat de achtbaan ‘’Red Force’’ en dit is de snelste en de hoogste achtbaan.. van de wereld! 4,7 maximale g kracht, 112 meter hoog en naar 185 km/u in 5 seconde.

De reis er naartoe bleek langer en gecompliceerder dan we op voorhand dachten. Om 5.30 stapten we al op de metro en we zouden om 8.00 aan moeten komen. De trein waar we inzaten raakte defect en we werden met bussen opgehaald en naar een ander station gebracht waar we dan weer een alternatief zouden moeten vinden. Ik vond Spanjaarden van te voren al luidruchtig en brutaal maar in zulke situaties krijg je ze pas echt op hun best. We besloten het dorpje waar we gestrand waren maar even te verkennen en daar eerst te ontbijten. Vervolgens pakte we de eerste bus naar het stadje Tarragona, daar waren we sowieso al van plan van te voren naartoe te gaan omdat Ferrari land enkel ’s avonds open is. We spendeerde de middag in dit historische stadje waar nog resten uit de Romeinse tijd overeind staan. Aan het eind van de middag reisde we dus af naar Ferrari land om te kijken of deze lange reis het waard was. In dit pretpark heb je wel een paar kleine attracties en simulaties en ze hebben er allerlei bekende Italiaanse gebouwen nagemaakt, maar eigenlijk draait dit park maar om de enige achtbaan die ze hebben. Eliana ging er niet mee in en doordat ik hierdoor in de single-rider kon dacht ik hooguit een halfuur te moeten wachten… 2u en 40minuten. Ik heb 160 minuten in de rij gestaan voor een achtbaan die 16 seconde duurt. Ik verveelde me in die rij natuurlijk helemaal dood, aangezien ik m’n telefoon aan Eliana had gegeven en er om mij heen uitsluitend Fransen stonden. Ik had genoeg tijd om te rekenen, 2 uur en 40 minuten is 9600 seconden en dit gedeeld door een ritje van 16 seconde, maakt het dat de wachtrij exact 600 keer langer was dan de rit zelf. Ik kan nu zeggen dat ik in de snelste en hoogste achtbaan van de wereld ben geweest, dat is wel vet. Behalve dat, was het deze wachttijd niet waard.

De rit vanuit de trein, toen deze nog reed

Net zoals in Peru, allemaal zwarte kopjes

Om half 12.30 eindelijk aangekomen in Tarragona, zeer mooie stad

Een interessante stad vooral, doordat er nog resten zijn van dit soort gebouwen uit de romeinse tijd:

Bijvoorbeeld dit amfitheater uit de 2e eeuw.

Het oude Romeinse circus

De kathedraal van Tarragona uit 1171

Deze stad had dus genoeg te bieden maar het was slechts een tussenstop op waar we echt voor kwamen:

Bij de video's. heb ik filmpjes van de achtbaan staan. Video

Maandag

Deze dag zouden we in Barcelona blijven want we hadden kaartjes voor het Park Guell en deze dag zouden we er weer een Gaudi-dagje van maken. Net als bij de Sagrada familia waren we al erg vroeg vertrokken zodat we voor de menigte waren en dit bleek wederom een goed idee gezien de drukte toen we het park een paar uur later weer verlieten.

Bij aankomst was er nog niemand

Banco serpentino; Slangebank

De bekende dubbele trap met salamander

Viaducte Güell

Plaça central, het hoofdplein van het park

Sala hipòstila: de zaal van de Honderd Kolommen, recht onder het hoofdplein

Na een ontbijtje in een van de enige cafés wat nog echt lokaal leek liepen we door naar Casa Vicens. Dit is het eerste project van de toen pas 31-jarige Gaudi. Dit huis is pas sinds 2017 open voor publiek aangezien het daarvoor gewoon bewoond werd.

Na deze twee mooie attracties besloten we rustig via andere bekende bouwwerken richting huis te wandelen om nog wat bij te komen van de intensieve dag hiervoor onderweg naar Tarragona.

Eerst nog eventjes wat Chicha Morada, mijn favoriete drankje uit Peru.

Overblijfselen van de protesten tegen toerisme in de stad. Ik vraag me af hoe deze stad zich financiel in leven zou houden zonder toerisme.

Casa de les punxes

Plaça de mossén Jacint Verdaguer en op de achtergrond Palau Macaya.

Na een korte siesta was het dan het moment dat we voor het eerst Spaans gingen eten. We zaten weliswaar in Spanje maar het aantal Peruaanse restaurants in deze stad is zo groot dat we dit niet aan ons voorbij lieten schieten. Dit was de unieke dag dat we niet Peruaans aten. We moesten toch een keer Paella proberen, heel lekker.

Het begin van de avond had ik een route uitgestippeld die ons langs de bekendste gebouwen en parken in het centrum zouden brengen die we nog niet eerder gezien hadden.

Route aan het maken

Santa María del Mar en Cathedral de Barcelona

Dinsdag

Maandagavond toen we door dat historische centrum van Barcelona liepen en het al laat werd realiseerde we ons dat we nog te weinig van de stad zelf gezien hadden. Eigenlijk wilde we dinsdagochtend vroeg vertrekken en afreizen naar het kleine landje drie uur verder op; Andorra. Deze mogelijkheid om snel een extra land van de bucketlist af te strepen lieten we aan ons voorbij gaan. Door de tocht van zondag naar Ferrari land waren we flink uitgekeken op het openbaar vervoer hier, die ochtend hadden we namelijk 7 uur verspeeld aan een enkele reis die 2.5 zou moeten duren. In Barcelona was er nog een arena voor stierenvechters die ik wilde zien en het Pablo Picasso museum. Hierom kozen we ervoor om Andorra maar te laten voor wat het is en de laatste dag rustig af te sluiten in deze indrukwekkende stad.

We begonnen de dag door al vroeg opnieuw naar de Sagrada Familia te lopen, ik bedoel, we waren er nu toch. Daarna pakte we de metro naar het gedeelte van de stad genaamd Montjuïc waar we vervolgens het grootste gedeelte van de dag spendeerde. Hier heb je de grote arena waar tot 2011 stierengevechten werden gehouden. Catalonië is de eerste en een van de weinige regio’s waar stierengevechten verboden zijn. Er is wel meer protest tegen vanuit het hele land maar te veel mensen willen deze traditie erin houden waardoor het niet waarschijnlijk is dat er snel een landelijk verbod komt.

Plaça d'Espanya en de Arena

Het Spaanse dorp waar we nog naartoe wilde bleek gesloten voor bezoekers, dit is een foto van de buitenkant. Dan het nationale kunstmuseum van de regio en het Cascada monumental. 

De grote hoeveelheid Peruaanse restaurants in deze stad sprak ons uiteraard aan, iedere dag hebben we wel 1 of meestal 2 keer Peruaans gegeten. Deze laatste dag Aji de Gallina en chicharron de pescado als lunch en s' avonds laat salchipapas 

We hadden helaas geen tijd meer voor het Picasso-museum. In plaats hiervan zijn we naar de bekende Barceloneta wijk aan het strand geweest. 

Op de achtergrond het bekende W Barcelona hotel en L'Estel ferit

Laatste uitzicht op een van de hoogste gebouwen van de stad vanaf ons balkon. Nog een laatste koffietje en woensdag de 13e vroeg uit bed om weer terug naar Nederland te vliegen.