Hoogste punt van Europa bezocht

Dinsdag 2 december, 16.30

Zwitserland! Ik was er al wel eens geweest, voor Eliana de eerste keer. We hadden onlangs tijd voor een korte vierdaagse trip en kozen ervoor om Zwitserland te bezoeken. Om twee redenen: het meer van Geneve & het hoogste punt van Europa, Mont Blanc. Dit was de kern van onze trip waar we de rest omheen bouwde. Ons lijstje werd al snel aangevuld want Geneve heeft heel veel highlights. De officiële kilo ligt er bijvoorbeeld. Ze hebben het parlementsgebouw van de United Nations, de langste houten bank van de wereld en ze staan bekend om de beste chocola van de wereld en de traditionele kaasfondue. Dit was allemaal binnen Gevene maar ondanks dat we hier ons hotel hadden zullen we hier niet al te veel tijd besteden. Het meest spectaculaire van onze reis zal namelijk de dagtrip naar Chamonix worden. Een dorpje hoog in de Alpen waarvan je naar de bekendste en hoogste bergtoppen van ons continent kunt reizen, de Mont Blanc, Monte Rosa en Matterhorn bijvoorbeeld, drie wel-gerespecteerde locaties voor bergbeklimmers. In totaal waren we toch wel vijf dagen op reis, van vrijdagdagavond 20:00 tot dinsdagavond 22.30.

We namen de nachttrein die vanaf Eindhoven in een ruk naar Basel reed. Zo verspeelde we geen tijd aan onze reis richting Zwitserland, slapen en reizen kunnen combineren was ideaal. Zo gingen we om 23.00 in Eindhoven te bed en werden we de volgende ochtend om 5.00 wakker in Basel.

Basel, leuk om er een keer geweest te zijn, ik kan hem van de kaart strepen maar geen stad waarvan ik tegen iedereen zeg dat ze er eens naartoe moeten. Weinig spectaculair, maar voor een dagje was het goed te doen. Mijn favoriete attractie hier was het drielandenpunt, grenzend aan de Rijn stond een monument dat op een rechtopstaande F16 lijkt dat Zwitserland, Frankrijk en Duitsland van elkaar scheidt.

Even lekker ontspannen met een Weisenstephanner bij de bar Pulpo met uitzicht op het historische centrum van Basel en  de Rijn.  + het fenomeen  wat Eliana zo leuk vond, de zwemmende mensen. In Basel hebben ze een bijzondere traditie waar mensen vanuit het werk/school/andere verplichting de Rijn induiken en zich vervolgens door de stroming richting huis laten drijven. Alle spullen (laptop/papieren, alles) gaat gewoon in een waterdichte zak die ze dan weer gebruiken om overeen te hangen tijdens het zwemmen. Een leuke manier van transport en het scheelt weer in de file staan.

Omdat we al zo vroeg in Basel aankwamen hadden we hier heel veel tijd te doden toen er verder nog niemand op straat was en alles nog gesloten. We hebben om deze reden in Basel veel gewandeld. Eerst van het station in het centrum helemaal naar het noorden,  waar we Basel alweer verlieten en door Duitsland naar het Historische kleine Franse dorpje Huningue liepen. Hier was het helaas nog te vroeg voor een kopje koffie en zo zijn we via een lang wandelpad vol oude parken en kerkjes langs de Rijn weer terug naar het historische centrum van Basel gewandeld. Op de foto’s hieronder is Hunique te zien, een lekker rustig (ook door het tijdstip) dorpje dat een goede indruk op ons heeft achtergelaten.

Basler Münster: 

Rathaus des Kantons Basel-Stadt:

Van Basel op de trein naar Geneve. We passeerden een aantal bekende steden maar uiteindelijk was het vooral continu dwars door de besneeuwde bergtoppen en helderblauwe meren van Zwitserland. We hebben drie uur lang alleen maar uit het raam zitten kijken tijdens deze tocht die ons vanaf Basel via Olten en Rennens naar Geneve bracht, waar inmiddels de nacht al was aangebroken.

S ‘ochtends zelf langs de belangrijkste bezienswaardigheden in de stad van Geneve gelopen.

Fontaine des Quatre-Saisons

Cathédrale Saint-Pierre Genéve

Mur des réformateurs

Église Russe

In een van de beste kaasfondue restaurants van de stad.. en daarmee het land.. en daarmee de wereld.. het fenomeen kaasfondue uitgeprobeerd. Een enorm hoog aangeschreven (maar toegankelijk) restaurant in het hart van de stad. Er hingen schilderijen met beroemdheden die een bezoek aan dit restaurant hadden gebracht. De Clintons, George Clooney, Pele en Paul McCartney bijvoorbeeld. De kaasfondue zelf dan, ik zal deze gele berg met zure snot aan niemand aanbevelen. Een slechte ervaring die toch goed werd door onze enorme zelfspot maar na het echt een kans gegeven te hebben besloten we na een aantal happen dat het een mislukt experiment was. Niet te eten. Op naar de supermarkt.

Stiekem is dit toch waarom ik culturaile plekken opzoeken tijdens het reizen zo geweldig vind. In Peru was ik vaak positief verrast door lokale gerechten die er niet lekker uitzagen maar dit wél waren. Van deze kaasfondue had ik een hoge verwachting en het bleken €63,40 weggegooide euro's.

Zeer hoog (en terecht) aangeschreven Chocolaatjes proeven in een van de mooiste plekken in Geneve. Na een tegenvallende kaasfondue was deze Chocola-proeverij zeker wel de moeite waard. Het werd ons duidelijk waarom het land bekend staat om zijn hoogstaande chocola. Het werd een van mijn favoriete momenten van de vakantie, deze zelf-georganiseerde proeverij in het park genaamd Jardin Anglais. Een monumentaal Engels park met de wereldberoemde bloemperk in de vorm van een klok, en uitzicht op het meer.

L'Horloge Fleurie

Dat waren Basel en Geneve op zaterdag en zondag. Maandag reisde we naar het (letterlijke) hoogtepunt van dit lange weekend.

Ik had heel veel zin in deze dag waarin we vanuit Chamonix het hoogste punt van Europa, de Mont Blanc gingen bezoeken. Ons hotel was echter in Geneve en we moesten nog wel even in Chamonix zien te komen. We zagen dat er een georganiseerde tour vanuit Geneve vertrekt. Die haalt je bij je hotel op, brengt je met de bus naar Chamonix, brengt je naar de kabelbaan, regelt hier tickets voor je, verteld precies waar je moet zijn, hoe laat je terug moet zijn en waar je kunt eten.. 300 euro. Natuurlijk heel makkelijk en verleidelijk om deze te boeken maar zoals we in Portugal, Spanje, Engeland en eigenlijk altijd doen besloten we om het zelf te regelen. Zo kochten we een combi-ticket waar je in een dag allerlei attracties kon bezoeken (waaronder de kabelbaan) voor 95 euro. We kochten een bus ticket van Geneve naar Chamonix voor 13 euro p.p. en vogelde uit hoe we van het busstation naar de kabelbaan konden geraken en hoe dit allemaal in zijn werking ging. Kortom hebben we hier samen 400 euro bespaard door in een paar minuutjes alles wat bij de tour inbegrepen zat los aan te schaffen. Ik had hoge verwachtingen van deze dag in Chamonix, meestal word je dan teleurgesteld, hier werden echter mijn verwachtingen overtroffen. 

Van de opkomende zon die zich langzaam boven de bergen dwingt tot aan de kabelbaan van Aiguille du Midi: aangekomen op plaats van bestemming.

We bereikte de top van Mont Blanc al erg op tijd, deden alles wat we er wilde doen en zaten rond 11.00 alweer in de kabelbaan naar beneden. Onze aangeschafte toeristische kaart was te besteden voor alle kabelbanen, treinen en ander vervoer in en rondom Chamonix. Hoog in de bergen liepen we nietsvermoedend op een nieuw avontuur af, dit maal bracht de lift ons van de ene naar de andere bergtop, kijkend in een diep dal passeerde we de besneeuwde landgrens van Frankrijk met Italië. Officieel ben ik nu in mijn 21e land geweest maar ik zit in een groot dubio of ik hem ook mee tel. Eerst vond ik van niet, maar ik heb er wel een typisch Italiaanse Illy’s koffie op. Italië koppel je in je hoofd aan Pizza eten in oude wijkjes tussen de luidruchtige maffiosos, niet aan besneeuwde bergtoppen tussen de verdwaalde Amerikanen en Duitsers. Ik denk dat ik hem niet meetel en hem nog niet af streep van mijn persoonlijke wereldkaart. De alpen behoren bij Centraal-Europa. Italië is voor later.

Mont Blanc, hoogste bergtop van Europa

Hier voor het eerst en niet voor het laatst voet op Italiaanse bodem.

De douane gepasseerd weer terug beneden stonden we een halfuur na onze vluchtig bezoek aan het land van Da Vinci, Michelangelo en de andere Ninja Turtles weer in het centrum van Chamonix. Inmiddels aangekomen bij het oude romantische treinstation waar we een snelle lunch namen (Pannini in een supermarkt) om vervolgens met onze kaart op de trein te stappen die ons weer naar een andere berg bracht, de Mer de Glace om een bezoekje aan het indrukwekkende Glaciorium te brengen:

Uitgebreid genoten van al het ijs waren we om 16 uur weer terug in het dorpje waar alles begon en wanneer we op ons gouden ticket zien dat alle attracties om 17 uur sluiten. Met nog een uur op de klok besluiten we echt voor het uiterste te gaan en zelfs de laatste bezienswaardigheid van het ticket te bezoeken, het bekende en Populaire Breche Le Brévent. Bijzonder hier is dat het een uitzicht heeft op de Mont Blanc. De berg waar we de hele dag al onder, over, op en in zwierven zagen we nu dan echt van het beste perspectief.

En dan tot slot na alle bergbeklimmingen, temperatuurverschillen en suizende oren spendeerde we nog even in het dorpje Chamonix zelf, waar we van een lekker lokaal gerecht genoten hebben voordat we de bus terug naar Geneve namen.

Dag 5, onze laatste ochtend op Zwitserse bodem. Vroeg in de ochtend pakte we de bus richting het noorden van Geneve. Hier staat het hoofdkantoor van de United Nations en daar wilde ik graag naartoe vanwege alle vlaggen die ze er hebben. We hebben in het mooie bijbehorende park gewandeld en een typisch Frans ontbijtje op totdat we Geneve echt weer moesten verlaten. Nog snel een aantal van onze favoriete chocolaatjes gescoord en de directe trein naar Parijs op. In Parijs hadden we (gelukkig) niet veel overstap tijd. Direct de Eurostar trein in en twee uur later bevonden we ons weer op Nederlandse bodem en werd er wederom een succesvolle trip afgesloten in 2025.