Dwars door de storm

Zondag 28 juni, 13:00

Wanneer we vorige week de bus uitstapten en ik de blog afsloot was het extreem noodweer en hebben we de tent aan de voet van de Måtind opgezet.

Broedplaats voor vogels:

Voor de komende week wordt aanhoudend slecht weer voorspeld: regen en harde wind. Dat past niet goed bij onze planning, al is dat op zich niet het grootste probleem want plannen leer je hier wel los te laten. Het echte nadeel is dat je in dit weer nauwelijks iets ziet van het landschap waarvoor je hier bent. Je loopt door iets dat je weet dat adembenemend is, maar je ziet het niet.

Toen we de volgende ochtend wakker werden regende het nog steeds onafgebroken en we bleven in de tent waar we onze tijd besteedden aan het plannen van de volgende dagen, tassen wat geordend en de financiën bijgewerkt. In de middag leek het wat op te klaren en hebben we eindelijk de Måtind beklommen. Een zeer unieke hike. Pittig wel, 640 meter hoog en 14.9 km lang. Vrij snel begon het weer hard te regenen en dat heeft de afgelopen dagen eigenlijk niet meer opgehouden. De Måtind had wel een zeer mooi panoramisch uitzicht over de plekken die we de komende dagen gaan bezichtigen. 

Hier omhoog:

Start van de hike, hier was hij nog niet moeilijk

Het randje opzoeken 

Uitzicht op het Otervikan Ranta halverwege 

Uitzicht op het Otervikan Ranta aan de top van 640 meter hoogte 

Uitzicht op het Høyvika Strand 

En weer naar beneden terug naar het dorp Bleik 

Staredown 

Ons pad onder water gelopen

Het weerbericht voor de komende dagen:

Na het beklimmen van de Måtind zijn we een flink stuk naar het noorden gelopen en zijn we vlak buiten Andenes gaan slapen. De volgende ochtend stond de walvis tour op de planning.

Laat op weg richting Andenes. 

Dit is een groter dorp en we mogen onze tent niet zomaar tussen de huizen zetten (150m afstand van huizen is de officiële regel) hier een mooi plekje gevonden 

In dit dorp Andenes draait werkelijk alles om walvissen. Een klein gezellig kustdorpje dat vooral van toerisme leeft hier in het noorden van het eiland Andøya waar we hebben genoten van een walvis expeditie. Op een klein bootje gingen we met 16 man het water op om ze te spotten, erg interessant, we hebben er 3 gezien 1 potvis en 2 bruinvissen. 

De potvis is een van de grootste dieren die ooit op de aarde heeft geleefd deze was 15m lang. De bruinvissen waren ieder 8 meter lang en werden allebei ontdekt door Eliana voordat de reisleidster ze zag.

Toen we het water opgingen was het slecht weer maar hoe verder we van land gingen, hoe beter het werd. 

Het bijbehorende walvismuseum

Daarna nog in het dorp rondgehangen 

Uiteindelijk stapten we op de ferry van Andenes naar Gryllefjord. We hebben de provincie Nordland nu voor het eerst verlaten en hebben voet gezet in Troms. Inmiddels zijn we al 540km van Moskenes, het dorp waar het voor ons begon. Hier gaan we onze tijd vooral doorbrengen in Senja, het op een na grootste eiland van Noorwegen dat bekend staat om zijn hoge bergen en wilde natuur. De laatste tien dagen van deze 36 dagen wildkamperen verwacht ik dan ook dat de zwaarste zullen gaan worden.

Met de ferry Gryllefjord aan het naderen

In Gryllefjord aangekomen stapten we direct op de bus naar Skåland, links en rechts weer van de landschappen genoten. Ook na drie maanden ben ik nog steeds onder de indruk van deze landschappen. Het is niet dat ik eraan wen, of dat ik denk: alweer een berg. Ik blijf het bewust in me opnemen omdat ik weet dat het straks voorbij is.

De namen van bergen en dalen zal ik binnenkort wel vergeten, maar niet wat het met ons doet.

Het was al laat toen we in Skåland aankwamen. We zijn 300 meter omhoog gelopen en hebben direct onze tent opgezet. 

Dit keer met een uitzicht op de bergsøyan. Een eilandengroep die er vanboven zeer spectaculair uitziet

De volgende ochtend wakker geworden met dit adembenemende uitzicht...

Ondanks het slechte zicht toch maar voorzichtig naar de top van de Husfjelett gelopen: 632 meter. Ook vandaag voortdurend regen, maar wel lekker rustig, aan de top een tijdje gewacht tot de wolken wegtrokken en alsnog van een mooi panoramisch uitzicht genoten.

Het uitzicht toen we boven kwamen 

Na een kwartiertje wachten 

Na nog langer wachten werden we dan beloond.

Halverwege een uitzicht op Steinfjord hier gaan we over twee dagen naartoe.

Zo zien de paden eruit als het heel de nacht geregend heeft

Ondanks dat alles nat was toch goed kunnen koken

Boven hadden we lang gewacht totdat het uitzicht beter werd en de klim op zichzelf was flink. Hierdoor waren we pas weer laat beneden. De tent en al onze spullen hadden we achtergelaten op de plek waar we de afgelopen nacht ook sliepen, een unicum, voor het eerst hebben we twee nachten op rij op dezelfde plek geslapen. 

Vanochtend zijn we vroeg opgestaan en nu trekken we weer verder oostwaarts.

---------

Een tijd geleden was er ook nog iets bijzonders gebeurd, wat ik toen vergeten was over te schrijven. In svolvaer toen de dagen nog warm waren en ik 's ochtends vaak het water indook. Ook op deze deze dag, totdat we opeens een vreemd geluid hoorde, hard, en bovenal paste het helemaal niet in deze omgeving. 

Het kwam langzaam steeds dichterbij. Toen het dichtbij was dachten we eerst dat het een rendier was. Hij zag ons, schrok, en zwom met een hoop kabaal de andere kant op. Pas toen hij aan land klom en de bomen die hij passeerde gewoon met hem mee bewogen zagen we pas hoe ongelofelijk groot dit dier was en realiseerden ons dat we met een eland gezwommen hadden. Weer onverwachts een nieuwe beleving meegemaakt.